ΕΝΘΥΜΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΩΣΕΩΣ ΤΩΝ 125 ΠΑΡΙΑΝΩΝ ΤΟ 1944. ΘΑ ΠΑΡΑΤΕΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΣ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΕΟΡΤΙΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ

 

Ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος μέσα από απαντητικές επιστολές σε δικές του.

 

Δεν θα αναφερθούμε στην συλλογή υπογραφών που συνεχίζεται αυθόρμητα από πνευματικά του τέκνα και όσους άλλους έχουν γευθεί την ευλογία του.

Οι μέχρι τώρα συλλεχθείσες 3.000 υπογραφές αποδεικνύουν την απήχηση που είχε ο χριστιανικός ορθόδοξος λόγος του Γέροντα και πόσο ζωντανή είναι η ύπαρξη του στη θρησκευτική συνείδηση του λαού μας.

Στο παρόν σημείωμα θα αναφερθούμε σε απαντητικές επιστολές σε δικές του, από το 1910, όταν ακόμα δεν είχε χειροτονηθεί ιερέας, αλλά ως μοναχός διακονούσε το πνευματικό έργο που του είχε ανατεθεί από τη μονή της μετανοίας του.

Παρά το νεαρό της ηλικίας του, ήταν μόλις 26 ετών, ήδη είχε δημιουργήσει πνευματικές αδελφικές σχέσεις με τον θρησκευόμενο λαό στην πόλη του Βόλου, όπως προκύπτει από τρεις επιστολές, που δημοσιεύονται  στο βιβλίο «Φιλόθεος Γραφίδα 3» του αρχ. Τύχωνος Ανδρέου.

Οι επιστολές υπογράφονται από τον Θεοδόσιον Ζωγράφο από τις οποίες και αντλούμε ένα πολύ μικρό απόσπασμα, δείγμα όμως της μεγάλης απήχησης που είχε ο λόγος του Γέροντα στην πόλη του Βόλου.

Ἐν Βόλῳ τῇ 17ῃ Δεκεμβρίου 1910

Ἀγαπητὲ μοι ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ Φιλόθεε, ἐν Κυρίῳ χαῖρε,

Ἐλάβομεν τὴν ἐπιστολήν σας καὶ ἐχάρημεν καὶ ἐδοξάσαμεν τὸν Θεόν, διότι ἐξ αὐτῆς ἐβεβαιώθημεν ὅτι εἶσθε κατά τε τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα ὑγιής.

...Ἡ ἐπιστολή σας ἀπέβη λίαν διδακτικὴ καὶ καρποφόρος εἰς ὅλους μας, καθ' ὅσον καὶ ἡμεῖς ἀπολαμβάνοντες πολλῶν καὶ ποικίλων καθ΄ ἡμέραν εὐεργεσιῶν παρὰ τοῦ παναγάθου σωτῆρος καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὐδέποτε ἐσκέφθημεν ἵνα δι΄ἐπιστολών, πρὸς συγγενεῖς καὶ φίλους μας, εὐχαριστήσωμε τὸν Κύριον καὶ ὄχι μόνον τοῦτο εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον συνέβη, ἀλλὰ λησμονοῦμεν πολλάκις νὰ ἐκφράζωμεν τὰς εὐχαριστίας μας διά τα παρεχόμενα ἡμῖν ἀγαθά του καὶ ἐν αὐτῇ τῆ τραπέζη καὶ ἐν αὐτῇ ἀκόμη τῆ προσευχῆ μας.

Καὶ ἂν ὑμεῖς εὐχαριστεῖτε τὸν Ὕψιστον, διότι ἀντὶ τῶν σαρκικῶν συγγενῶν σας, τοὺς ὁποίους δι΄αγάπην του ἀφήσατε, σᾶς ἔδωσε ἄλλους πνευματικοὺς τοιούτους ἑκατονταπλασίως καὶ μεταξὺ αὐτῶν συγκαταριθμεῖτε καὶ ἡμᾶς τοὺς ἐνδεεῖς καὶ ἀσήμους, ὁποίαν ἄραγε εὐχαριστίαν ἔπρεπε ἀδιαλείπτως ν΄αναμπέμπομεν ἡμεῖς ὅλοι, ὅσοι ηὐτυχήσαμεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμᾶς ἐκ τοῦ πλησίον καὶ δι΄ὑμών καὶ τόσους ἄλλους θεοφιλεῖς πατέρας δεομένους καὶ παρακαλοῦντας διηνεκῶς ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχικῆς σωτηρίας;»

...Παρὰ τοῦ παπποῦ Θεοδώρου, Δημητρίου, ἀδελφῶν Ἠρ. Καὶ Θ. Σχοινά, Παντελῆ, Ἀγγέλου, Ἠλία, Βαϊτση, Χρήστου, Ἡρακλέους, Ἀντωνίου, Νικολάου, Κωνσταντίνου, Σ. Σχοινὰ καὶ τινῶν ἄλλων δι΄ῶν ὁ θεὸς μ΄όλην τὴν κοινωνικὴν καχεξίαν μας ηὒξησε τὸν κύκλον καὶ ἐμοῦ τοῦ ἀναξίου ἔχετε τοὺς ἐκ συγκινήσεως παλλομένης καρδίας ἀπείρους ἀσπασμούς μας καὶ σᾶς εὐχόμεθα μεθ΄όλων τῶν ὁσίων πατέρων νὰ διέλθητε ἐν πνευματικῇ ἀγαλλιάσει καὶ χαρὰ ἀδιαπτώτῳ ὅλας τὰς ἐπερχομένας ἁγίας ἡμέρας τῶν Χριστουγέννων καὶ Θεοφανείων.

Παρὰ τῆς ἀδελφῆς μου Γλυκερίας καὶ τῆς Εἰρήνης καὶ Μαρίας ἔχετε τοὺς προσκυνισμούς των.

Ὁ μεθ΄υπολήψεως ἐλάχιστος ἀδελφός, Θεοδόσιος Ζωγράφος