Ο μακαριστός πατήρ Ηλίας Αλευράς
Στο βιβλίο εξιστορείται η ζωή και το έργο του ακάματου εργάτη της Ορθοδοξίας π. Ηλία Αλευρά, που υπήρξε πνευματικό τέκνο του Γέροντα Φιλοθέου Ζερβάκου.
(απόσπασμα)
…Κύλησαν αρκετά οι καιροί …
Ο πόθος αστείρευτος και αμετακίνητος ! Συχνά –πυκνά επισκεπτόταν την Έλωνα για μέρες ολόκληρες ! Αναζητούσε μια απάντηση στο βασανιστικό ερώτημα : Μοναχός ή έγγαμος κληρικός ;
Άκουσε κάποτε για τον Γέροντα της Πάρου! Τους μήνυσε με τηλεγράφημα και αμέσως σχεδόν δέχτηκαν να τον φιλοξενήσουν! Δεν το κατάλαβε καλά-καλά πως βρέθηκε στην Λογγοβάρδα, το Άγιο Όρος των Κυκλάδων! Από τον Πειραιά, το πλοίο τότε έκανε σχεδόν οκτώ ώρες ως το λιμάνι της Παροικιάς. Έφτασε σούρουπο γλυκό χειμωνιάτικο εκεί. Προσκύνησε στην Καταπολιανή και σε όλα τα παρεκκλήσια της. Μέτρησε και όσες πόρτες της μπόρεσε! Χρήματα δεν είχε αρκετά για διανυκτέρευση. Μα δεν ήθελε ούτως ή άλλως καθόλου να καθυστερήσει! Ρώτησε και του παν τον δρόμο!
- Έξι χιλιόμετρα περίπου ως εκείνη την πλαγιά που βλέπεις! Σε μια ώρα περίπου θα είσαι εκεί με τα πόδια! Το πρωί μπορείς να νοικιάσεις και γαϊδουράκι!
Ξεκίνησε δίχως δεύτερη σκέψη φορτωμένος με τον μπόγο του! Έφτασε όντως μετά από μια ώρα! Στην ασβεστωμένη αυλή της Ζωοδόχου Πηγής! Χτύπησε το κουδουνάκι και μετά από λίγα λεπτά του άνοιξαν! Του έδωσαν ένα κελάκι στον πρώτο όροφο. Την άλλη μέρα θα συναντούσε τον Ηγούμενο, τον Οδοιπόρο του Θεού, τον Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο! Μετά την Θεία Λειτουργία το πρωί , πήγε και τον βρήκε! Η μορφή του η βιβλική τον σαγήνευσε! Κατάλαβε πως εκείνος θα γινόταν της ψυχής του ο γεωργός !
- Γέροντά μου, σου παραδίνομαι! του είπε ! Είμαι ένα αμαρτωλό , κοσμικό παιδί ! Μα λαχταρά η ψυχούλα μου δυο πράγματα : Την ιεροσύνη και την αγαμία !
Γέλασε απ την καρδιά του εκείνος ο τρισευλογημένος εργάτης της Ορθοδοξίας!
–Το πρώτο στο χαρίζω! είπε στον Ηλία …
-Το δεύτερο είναι δύσκολο θέμα! Την ιεροσύνη για να την ποθείς, σε τέτοια κιόλας ηλικία , την …δικαιούσαι …Την αγαμία όμως, θα την δούμε! Θα κάνουμε προσευχή!
Έμεινε πολύ καιρό ο νέος στον Παναγιοσκέπαστο τόπο! Συνέχεια στην χαρούμενη υπακοή, στο ολοπρόθυμο διακόνημα, στις συνεχείς ακολουθίες! Λογγοβαρδινός πλέον αισθανόταν ο Ηλίας! Τον καμάρωνε ο Γέροντας! Όλοι οι Πατέρες τον αγάπησαν και συνήθισαν την χαρά τον ενθουσιασμό και την προθυμία του! Πως λάτρευε να τους παρατηρεί! Με τις ώρες μπορούσε να κάθεται με το κομβοσχοινάκι του και μόνο να κοιτά τον πάτερ Φιλάρετο να αγιογραφεί, ρουφώντας κάθε του κίνηση! Με τι κατάνυξη μετάνοιζε μπροστά στον Άγιο Αρσένιο τον εν Πάρω, που μόλις ο πάτερ Φιλάρετος είχε τελειώσει! Πέρασαν έτσι αξέχαστα έξι ολόκληροι μήνες! Του περνούσε από το μυαλό ότι ίσως να τον κρατούσε ο Γέροντας κοντά του! Δεν εκβίαζε την απόφαση και την απάντησή του περί αγαμίας! Ένα καλοκαιρινό πρωινό ,του μήνυσε ο πάτερ Φιλόθεος να πάει να τον βρει έξω απ την πύλη του Μοναστηριού!
–Πάμε έναν περίπατο, παιδί μου, Ηλία!
- Θα πάμε στους Αγίους Πάντες στο βουνό; τον ρώτησε εκείνος , που είχε μάθει πλέον τον αγαπημένο συχνό προορισμό ησυχίας και μόνωσης του Γέροντα!
Εκεί αποσυρόταν για μέρες ολόκληρες ο πατήρ Φιλόθεος Ζερβάκος και προσευχόταν υπέρ του σύμπαντος κόσμου!
- Όχι τέκνον μου! Ως το προσευχητήριο, εδώ πιο πάνω θα πάμε …
Περπάτησαν αρκετά ως εκεί ! Κάτω από ένα πουρνάρι μια μεγάλη πλατιά πέτρα, ένα μικρό μαξιλάρι και μια επιφάνεια από σίδερο για να στηρίζει την πλάτη του!
- Πήγαινε έναν περίπατο Ηλία παιδί μου και έλα σε δέκα λεπτά πάλι εδώ! Πες τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας και να επιστρέψεις!
Έτσι και έγινε! Γύρισε ο Ηλίας να ακούσει! Διστακτικά πλησίασε τον πατέρα Φιλόθεο. Ήταν σχεδόν βέβαιος πως ο Γέροντας θα είχε λάβει πληροφορία με την ολόθερμη προσευχή του!
-Έλα παιδί μου! Ζύγωσε να μιλήσουμε! Τον χτύπησε στην πλάτη δυνατά με αγάπη και γελώντας του αποκρίθηκε!
- Ηλία μου είσαι λεβέντης και πολύ καλό παιδί! Φυσικά και κάνεις για παπάς! Με την ευχή μου να γίνεις! Μα για μοναχός δεν μπορείς παιδάκι μου!
Δεν αποκρίθηκε ο Ηλίας! Κατέβασε μόνο το κεφάλι του με συστολή! Τον χαροποίησε η ευλογία που έλαβε για την ιεροσύνη! Για την αγαμία πλέον δεν είχε αμφιβολία, αφού έτσι είπε ο Γέροντας! Τόσο τον αγάπησε και τόσο τον εμπιστευόταν!
-Δεν θα με ρωτήσεις γιατί παιδί μου;
-Να ναι ευλογημένο Γέροντα! Αφού το λέτε εσείς! Να ναι ευλογημένο! Έγγαμος Ιερέας! Με την ευχή σας! Δόξα τω Θεώ!
–Όχι θα σου πω παιδί μου για να ξέρεις! Δεν μπορείς για άγαμος… Έχεις μπιρμπιλά μάτια Ηλία μου! Χαμογέλασαν και οι δύο!
- Άκου με εμένα , ξέρω τι σου λέω! Είναι δύσκολη και επικίνδυνη παλαίστρα η σάρκα παιδί μου ! Δεν είναι για όλους! Για λίγους μόνο! Μα και ο έγγαμος βίος… Πανεπιστήμιο παιδί μου …και αγκάθια …πολλά αγκάθια και ανηφόρια! Μα εσύ θα αγωνιστείς! Να έχεις την ευχή μου! Θα προσεύχομαι πάντα για σένα να ευαρεστήσεις τον Χριστό μας και να έχεις καλήν απολογία! Και εσύ μην μας ξεχάσεις!
Σφραγίδα τούτη η απόκριση του Γέροντα! Μαζί με την ευχή του και τις ευλογίες όλων των πεφιλημένων Λογγοβαρδινών ξαναμπήκε στο πλοίο, αφού πρώτα στην Παροικιά, μετάνοισε μπροστά στην θαυματουργή εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου!
(απόσπασμα)
…Κύλησαν αρκετά οι καιροί …
Ο πόθος αστείρευτος και αμετακίνητος ! Συχνά –πυκνά επισκεπτόταν την Έλωνα για μέρες ολόκληρες ! Αναζητούσε μια απάντηση στο βασανιστικό ερώτημα : Μοναχός ή έγγαμος κληρικός ;
Άκουσε κάποτε για τον Γέροντα της Πάρου! Τους μήνυσε με τηλεγράφημα και αμέσως σχεδόν δέχτηκαν να τον φιλοξενήσουν! Δεν το κατάλαβε καλά-καλά πως βρέθηκε στην Λογγοβάρδα, το Άγιο Όρος των Κυκλάδων! Από τον Πειραιά, το πλοίο τότε έκανε σχεδόν οκτώ ώρες ως το λιμάνι της Παροικιάς. Έφτασε σούρουπο γλυκό χειμωνιάτικο εκεί. Προσκύνησε στην Καταπολιανή και σε όλα τα παρεκκλήσια της. Μέτρησε και όσες πόρτες της μπόρεσε! Χρήματα δεν είχε αρκετά για διανυκτέρευση. Μα δεν ήθελε ούτως ή άλλως καθόλου να καθυστερήσει! Ρώτησε και του παν τον δρόμο!
- Έξι χιλιόμετρα περίπου ως εκείνη την πλαγιά που βλέπεις! Σε μια ώρα περίπου θα είσαι εκεί με τα πόδια! Το πρωί μπορείς να νοικιάσεις και γαϊδουράκι!
Ξεκίνησε δίχως δεύτερη σκέψη φορτωμένος με τον μπόγο του! Έφτασε όντως μετά από μια ώρα! Στην ασβεστωμένη αυλή της Ζωοδόχου Πηγής! Χτύπησε το κουδουνάκι και μετά από λίγα λεπτά του άνοιξαν! Του έδωσαν ένα κελάκι στον πρώτο όροφο. Την άλλη μέρα θα συναντούσε τον Ηγούμενο, τον Οδοιπόρο του Θεού, τον Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο! Μετά την Θεία Λειτουργία το πρωί , πήγε και τον βρήκε! Η μορφή του η βιβλική τον σαγήνευσε! Κατάλαβε πως εκείνος θα γινόταν της ψυχής του ο γεωργός !
- Γέροντά μου, σου παραδίνομαι! του είπε ! Είμαι ένα αμαρτωλό , κοσμικό παιδί ! Μα λαχταρά η ψυχούλα μου δυο πράγματα : Την ιεροσύνη και την αγαμία !
Γέλασε απ την καρδιά του εκείνος ο τρισευλογημένος εργάτης της Ορθοδοξίας!
–Το πρώτο στο χαρίζω! είπε στον Ηλία …
-Το δεύτερο είναι δύσκολο θέμα! Την ιεροσύνη για να την ποθείς, σε τέτοια κιόλας ηλικία , την …δικαιούσαι …Την αγαμία όμως, θα την δούμε! Θα κάνουμε προσευχή!
Έμεινε πολύ καιρό ο νέος στον Παναγιοσκέπαστο τόπο! Συνέχεια στην χαρούμενη υπακοή, στο ολοπρόθυμο διακόνημα, στις συνεχείς ακολουθίες! Λογγοβαρδινός πλέον αισθανόταν ο Ηλίας! Τον καμάρωνε ο Γέροντας! Όλοι οι Πατέρες τον αγάπησαν και συνήθισαν την χαρά τον ενθουσιασμό και την προθυμία του! Πως λάτρευε να τους παρατηρεί! Με τις ώρες μπορούσε να κάθεται με το κομβοσχοινάκι του και μόνο να κοιτά τον πάτερ Φιλάρετο να αγιογραφεί, ρουφώντας κάθε του κίνηση! Με τι κατάνυξη μετάνοιζε μπροστά στον Άγιο Αρσένιο τον εν Πάρω, που μόλις ο πάτερ Φιλάρετος είχε τελειώσει! Πέρασαν έτσι αξέχαστα έξι ολόκληροι μήνες! Του περνούσε από το μυαλό ότι ίσως να τον κρατούσε ο Γέροντας κοντά του! Δεν εκβίαζε την απόφαση και την απάντησή του περί αγαμίας! Ένα καλοκαιρινό πρωινό ,του μήνυσε ο πάτερ Φιλόθεος να πάει να τον βρει έξω απ την πύλη του Μοναστηριού!
–Πάμε έναν περίπατο, παιδί μου, Ηλία!
- Θα πάμε στους Αγίους Πάντες στο βουνό; τον ρώτησε εκείνος , που είχε μάθει πλέον τον αγαπημένο συχνό προορισμό ησυχίας και μόνωσης του Γέροντα!
Εκεί αποσυρόταν για μέρες ολόκληρες ο πατήρ Φιλόθεος Ζερβάκος και προσευχόταν υπέρ του σύμπαντος κόσμου!
- Όχι τέκνον μου! Ως το προσευχητήριο, εδώ πιο πάνω θα πάμε …
Περπάτησαν αρκετά ως εκεί ! Κάτω από ένα πουρνάρι μια μεγάλη πλατιά πέτρα, ένα μικρό μαξιλάρι και μια επιφάνεια από σίδερο για να στηρίζει την πλάτη του!
- Πήγαινε έναν περίπατο Ηλία παιδί μου και έλα σε δέκα λεπτά πάλι εδώ! Πες τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας και να επιστρέψεις!
Έτσι και έγινε! Γύρισε ο Ηλίας να ακούσει! Διστακτικά πλησίασε τον πατέρα Φιλόθεο. Ήταν σχεδόν βέβαιος πως ο Γέροντας θα είχε λάβει πληροφορία με την ολόθερμη προσευχή του!
-Έλα παιδί μου! Ζύγωσε να μιλήσουμε! Τον χτύπησε στην πλάτη δυνατά με αγάπη και γελώντας του αποκρίθηκε!
- Ηλία μου είσαι λεβέντης και πολύ καλό παιδί! Φυσικά και κάνεις για παπάς! Με την ευχή μου να γίνεις! Μα για μοναχός δεν μπορείς παιδάκι μου!
Δεν αποκρίθηκε ο Ηλίας! Κατέβασε μόνο το κεφάλι του με συστολή! Τον χαροποίησε η ευλογία που έλαβε για την ιεροσύνη! Για την αγαμία πλέον δεν είχε αμφιβολία, αφού έτσι είπε ο Γέροντας! Τόσο τον αγάπησε και τόσο τον εμπιστευόταν!
-Δεν θα με ρωτήσεις γιατί παιδί μου;
-Να ναι ευλογημένο Γέροντα! Αφού το λέτε εσείς! Να ναι ευλογημένο! Έγγαμος Ιερέας! Με την ευχή σας! Δόξα τω Θεώ!
–Όχι θα σου πω παιδί μου για να ξέρεις! Δεν μπορείς για άγαμος… Έχεις μπιρμπιλά μάτια Ηλία μου! Χαμογέλασαν και οι δύο!
- Άκου με εμένα , ξέρω τι σου λέω! Είναι δύσκολη και επικίνδυνη παλαίστρα η σάρκα παιδί μου ! Δεν είναι για όλους! Για λίγους μόνο! Μα και ο έγγαμος βίος… Πανεπιστήμιο παιδί μου …και αγκάθια …πολλά αγκάθια και ανηφόρια! Μα εσύ θα αγωνιστείς! Να έχεις την ευχή μου! Θα προσεύχομαι πάντα για σένα να ευαρεστήσεις τον Χριστό μας και να έχεις καλήν απολογία! Και εσύ μην μας ξεχάσεις!
Σφραγίδα τούτη η απόκριση του Γέροντα! Μαζί με την ευχή του και τις ευλογίες όλων των πεφιλημένων Λογγοβαρδινών ξαναμπήκε στο πλοίο, αφού πρώτα στην Παροικιά, μετάνοισε μπροστά στην θαυματουργή εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου